Brief aan Lieven Gevaert, 18 april 2020
Op kantelmomenten

Geachte heer Lieven Gevaert,

Ik kwam een brief van u op het spoor.
Op deze dag, geef ik hem door.
Ten aanzien van uw kinderen deelde u uw wijsheden.
Op uw 50ste – een goede eeuw geleden.

Ik schrijf u verder vanuit het heden.
Om te danken, wat af te sluiten en door te gaan.
Want wij zullen verder geëigende wegen inslaan.
Om te bouwen, om morgen klaar te staan.
En liefde voor te laten gaan.
Brief van Lieven Gevaert
Lieven Gevaert

Op zijn 50ste verjaardag schreef Lieven Gevaert volgende brief aan zijn kinderen:

Nu, lieve kinderen, wil ik ook tot u een woordje richten. Het zal geen woord van dank zijn: dat ware voorbarig en zou u misschien te hoogmoedig stemmen, maar een woord van raad welke u, naar ik verhoop, van nut zal zijn op uwe levensbaan. Als men de vijftig bereikt heeft en men heeft gedurende de opvolgende levensjaren zijne kijkers niet toegeknepen, dan heeft men een boel dingen ervaren, waarvan men de jongeren kan laten hun voordeel opdoen.

Gij zijt nu overigens tot de jaren gekomen, die beslissend zijn voor uwe vorming. Uw zoekende geest tracht in de toekomst te blikken om den weg te ontdekken, dien gij gedurende uwe latere jaren bewandelen zult. Daarom wil ik u eenige hoofdpunten aanduiden, welke u als leidende bakens kunnen van dienste zijn bij het vormen van uw levensideaal.

Laat vooral uw godsdienst u tot leidraad dienen. Vergeet nooit dat dit het hoogste goed is dat gij bezit en dat het de vaste grondslag is, waarop al uw verdere toekomstbeelden moeten gebouwd zijn. Alles wat daarbuiten door u zal worden opgericht, zal niet stevig zijn en door den eerste rukwind worden omvergehaald.

Weest idealisten en stelt uw levensideaal zoo hoog mogelijk. Wat zijn de menschen te beklagen, die leven zonder ideaal! Zij hebben geen houvast en zijn vast te vergelijken bij een schip zonder stuurman, dat op de golven der zee heen en weer geslingerd wordt, zonder doel en zonder uitkomst en dat voortdurend gevaar loopt te vergaan. Wanneer gij integendeel uwe beginselen eenmaal stevig hebt vastgelegd en u alzoo eene levenstaak hebt ten doel gesteld, dan kunt gij bewust en met vasten tred den weg bewandelen dien gij u zelf hebt afgebakend en wanneer dan eenmaal het oogenblik komt, dat gij uw hoofd moet nederleggen, dan kunt gij gerust zeggen: Met Gods hulp, ik heb mijn plicht volbracht.

Indien ik zoo sprak, dan ligt het niet in mijne bedoeling om bijvoorbeeld den geestelijken stand aan te bevelen als zijnde deze alleen geschikt tot het bereiken van het beoogde doel. Het is integendeel mijn vaste overtuiging dat in onze moderne samenleving aan den leek een ruimer terrein van werkzaamheid is voorbehouden dan aan den geestelijke, vooral op sociaal gebied.

Het arbeidsveld waar gij uw levenstaak kunt vervullen, is niet ver te zoeken. Uw arm Vlaamsche volk dat voor den oorlog reeds zoo laag gevallen was door verwaarloozing en ontaarding van eigen wezen, wacht op de reddende hand zijner hoogere standen om tot volle ontwikkeling te komen. De liefde tot uwen evenmensch, die de grondslag is van onzen heiligen Godsdienst, kunt gij toch niet doelmatiger in praktijk stellen dat met uw eigen volk te beminnen, en mede te helpen, voor zoover het in uw macht ligt, om de wantoestanden uit den weg te ruimen die zijne zedelijke en stoffelijke welvaart verhinderen.

Indien ik u hiertoe hoofdzakelijk over geestelijke goederen gesproken heb, mag u dit niet tot de conclusie leiden dat de stoffelijke te verwaarlozen zijn. De mensch is tweeledig: geest en lichaam, en wat ik vooral heb willen doen uitschijnen is, dat de geestelijke doeleinden den voorrang moeten bewaren. Maar ook de stoffelijke belangen spelen een grooten rol, aangezien zij een der voornaamste middelen daarstellen, om de geestelijke idealen te helpen verwezenlijken. Indien ik zelf op stoffelijk gebied zooveel heb tot stand gebracht, dan is het hoofdzakelijk daaraan te danken, dat ik geleid werd door hoogere idealen, die mijnen wil sterkten en in moeilijke perioden mijnen moed verdubbelden. De leidende gedachte van mijn leven is geweest nieuwe rijkdommen te scheppen, ten bate van mijn volk, om aldus de noodige middelen te vergaren om in zijnen zedelijken en materieelen nood te helpen voorzien en zonder daarom in het minst de belangen der mijnen te schaden. Danken wij op dezen dag God, in wiens Handen wij slechts een eenvoudig werktuig zijn geweest, dat Hij ons toeliet het einddoel onzer levensstaak vanzoo dichtbij te benaderen en bidden wij Hem dat Hij ons nog de noodige krachten schenke om onze taak voort te zetten, totdat onze kinderen zullen in staat zijn om ze uit onze handen over te nemen. Laat mij eindigen met hier eenige woorden neer te schrijven, welke door Dr. Verriest zijn uitgesproken en zijn levensideeën vertolkten: God voor bake Recht voor stake Vlaamsch voor sprake Vrije diet Zoo de Vlaming… zoo En anders niet. Ik maak ze gaarne tot de mijne, en als ik u raden mag, lieve kinderen, maak ze ook tot de uwe. Lieven Gevaert, 28 mei 1918
Een breuk met traditie
ooievaar met baby
Het is traditie.
Zeven jongens in een lijn.
En dan ben je Boudewijn.
Maar voor een zevende jongeman,
bedachten mijn ouders een ander plan.
U als heer,
kreeg de eer.
U zouden ze beroemen.
Lieven zou ik noemen.
Ik brak voorwaar een gezette toon.
Ik was geen zoon.
Het plan ging niet zomaar aan kant.
De naam Lieve draag ik nu als een mooie variant.
Hefbomen voor welvaart
Gevaert
Hoe mijn naam is gegeven.
Daagt me nog maar even.
Het heeft me doen graven,
in uw overgave.
Vlaamse taal om te overleggen.
Om als gemeenschap grenzen te verleggen.
Het vraagt middelen, kennis en onderricht.
En zo werden o.a. scholen opgericht.
Ode aan Vlaamse taal was vroeger voor mij niet zo erg van tel.
Maar uw verhaal kroop me nu echt wel onder mijn vel.
Taal,
als een ideaal.
Taal als middel om te leren en te verenigen.

Om het goede leven te regelen.
En desnoods mee wetten te laten bezegelen.

Dat vind ik bijzonder wijs.
Ik snap dan ook uw gedrevenheid voor onderwijs.
Liefde kan ik nog voelen.
Voor al wat u wilde bedoelen.
De hefbomen voor onze welvaartsmachine in onze regio,
gingen dus veel verder dan de creatie van de fabriek voor de beste foto.

Ook tal van cultuur- en beroepsverenigingen, mutualiteit,
eigen krant en bank zijn mede door u ontstaan.
Ze maken nog steeds deel uit van ons bestaan.
Uw veranderkracht en levenswerk,
maakt ons al generaties lang sterk.
Liefde regeert
Lieve Vereycken
De middelen organiseren,
om bedding te genereren,
voor het leven,
dat elk mens is gegeven.
Als industrieel,
deed u uw deel.
Voor veel.
Verandering valt ons nu ook ten deel.
Een tijdperk wordt uitgewuifd.
De regelruimte verschuift.
We hebben nieuwe middelen te hanteren.
Nieuwe gewoontes aan te leren.

Want welk gelijk we via het woord ook maar willen halen.
Het is de taal van het algoritme dat zal bepalen.

Ze komt van onze hand.
Wordt liefde wederom de waarachtige band ?

We hebben te bewegen,
om op de keuze te wegen.
O.a. met “Rome Call for AI Ethics” komt men roeren,
voor nieuwe richtsnoeren.
Maar we hebben vooral in de feiten te handelen.
Ook u zou die weg bewandelen.
Op geen overheid wachten.
We zijn zelf bij machte.
Ieders hand geraakt aan het stuur.
Eigenaarschap nemen over data en infrastructuur.
Geestelijke en stoffelijke belangen stellen we veilig.
Liefde én welvaart blijft heilig.
We hebben dan ook verder te gaan.
Epiloog
Lieve Vereycken
Het doet de ronde:
“hamsteren is een zonde”.
Maar eerlijk gezegd:
op elk boek dat ik vond over Lieven Gevaert had ik mijn hand al gelegd.

Mijn ophokplicht,
werd dan ook door het lezen over een inspirerend leven verlicht.
Tot wat reflectie en herziening voelde ik me verplicht.
Lachertjes en disclaimer toevoegen aan gestelde veranderdoelen?
Is dat echt wat we bedoelen ?
Een theorie over verandering

Ik grijp het momentum om een toekomst te wensen waarin nog beter geleefd wordt dan weleer.
Iedereen integreert nieuwe bouwstenen voor een duurzame welvaart.
Iedereen beweegt en weegt !
Op de toekomst!

Beweegtips voor duurzame digitale samenleving
Maar vooreerst wens ik iedereen gezond uit de Corona Crisis komt.

Vervolgens sterker?
Laat het bewaarheid worden.
Previous
Next